اما من ...
- این هفته به موبایل هر کسی که زنگ زدم صدایش قطع و وصل میشد، چرا که سوار قطار اهواز بود! این هفته اردوی راهیان نور برگزار شد، اما من در اردوی راهیان نور ثبت نام نکردم؛ آخر ترجیح میدهم تصویر آغوش آغشته به خون پدر فرزند از دست داده را، با سفر جنوب از یاد نبرم!
- چند روز قبل پشت تریبون مسجد، بین دو نماز، شعار مرگ بر اسرائیل سر دادند اما من ... اما من شعار ندادم؛ آخر ترجیح میدهم فریاد مادر نوزاد از دست داده را که در ذهنم میپیچد، با فریاد "مرگ بر اسرائیل" تبدل به انرژی صوتی نکرده و از ذهنم بیرون نکنم!
- سایت www.moslem-world.com بر علیه جنایات رژیم صهیونیستی طومار الکترونیکی جمع میکند، اما من این طومار را امضا نکردم؛ آخر ترجیح میدهم دردٍ وجدان خود را از جنایات اسرائیل با امضای طومار آرام نکنم.
- فردا صبح در میدان فلسطین تجمع برگزار میشود، اما من در این تجمع شرکت نمیکنم. آخر ترجیح میدهم عصبانیت خود را از جنایات اسرائیل با خستگی حنجره و بدنم تخلیه نکنم.
پی نوشت:
+اگر بناست که با این اعمال خیال خود را از بابت فلسطین و وظیفهای که در برابر آن داریم راحت کنیم، همان بهتر که اقدامی نکنیم، در خانه بنشینیم و پیچ تلویزیون را هم خاموش کنیم تا راحت زندگی کنیم.
+ میگویند تقصیر موشکهای قسام حماس است، اما من ... اما من با آن مادر فلسطینی هم نظرم که: اضرب به صاروخ القسامی...
+ تصویری که میبینید متعلق به "شهید علاالدین هاشم ابو زعیم" فلسطینی اهل بیت المقدس شرقی است که عملیات امروز را در مرکز آموزش دینی صهیونیستها در بیت المقدس با کشتن ۸ صهیونیست و زخمی کردن ۳۵ نفر دیگر به انجام رساند. روحش شاد.
+ یک شنبه دوستان جنبش عدالتخواه اقدام به برگزاری مراسم "قصاص جالوت" و تعیین جایزه برای قتل سه نفر از سران اسرائیل توسط اهدای کلیه کردند. دست و پنجه شان درد نکند که در این وانفسا اقدامی کردند، این هم بازتابش در برخی رسانههای جهان، ببنید جالب است:
فارسی:
انگلیسی:
عربی:
یاحق
سرباز روح الله رضوی؛ فارغ التحصیل یک دانشگاه فنی و متاهل و اخیرا طلبه